Gijsbert, Ina, Daniek, Elja, Jorieke

Tja dat is weer eens een heel andere ervaring, in het WKZ ziekenhuis met Jorieke. Voor het weghalen van de halscyste die daar al een tijdje zit. Ben blij dat ik als moeder bij haar mag blijven. Was toch wel even een naar en raar gevoel, de OK binnenkomen en daar een 6, 7 tal mensen in groene jassen klaar zien staan en haar dan zo achter te laten op de operatietafel. Daarna 2 1/2 uur wachten en daar hadden we niet zo’n moeite mee. Maar op het laatst ben je wel benieuwd hoe het is gegaan.

Op de uitslaapkamer hing ze slap tegen me aan, dan half slapend en dan weer mama mama huilend en het infuus en andere snoertjes eruit willen trekken. Voordat ik haar zag had ze al een kalmeringsmiddel gehad omdat ze zo opstandig en boos was. De rest van de middag hing ze bij mij of Gijsbert op schoot. Was blij dat hij erbij was die dag.

De volgende dag had mevrouw alweer wat meer praatjes. Er werd me wel gelijk verteld dat we die dag niet naar huis mochten omdat er teveel bloed in de drain zat maar dat had ik wel al gedacht.

Het valt me op dat je hier heel snel contact hebt met mensen. Lijkt het zo of gaat dat sneller dan in de “gewone” wereld? Ze maken makkelijk een praatje en zijn niet echt op zichzelf. Is dat toevallig of schept een ziek kind een band? Wat is ziek trouwens. Er zijn hier kinderen op de afdeling met de taai slijm ziekte. Of andere ziekten waardoor ze hier vaste klant zijn. Ik blijf keer op keer me ervan bewust hoe bijzonder het is om 3 gezonde kinderen te hebben. Petje ook af voor alle verplegers. Wat wordt er goed gezorgd voor iedereen.

Vandaag is m’n verjaardag (nog net ) en die heb ik deze keer doorgebracht in het ziekenhuis. Wat was het leuk om m’n schoonzus Mascha op bezoek te krijgen vanmorgen. En vanavond overbuurvrouw Else, heel gezellig. Vanavond kwam Gijsbert met de meisjes en m’n ouders en zaten we even in de gezellige woonkamer van het Ronald mc Donald huis hier in het ziekenhuis. En wat leuk om daar alle verjaardagskaarten te openen en te lezen, bedankt allemaal! Daniek en Elja  hadden bijna geen tijd om een praatje met me te maken en waren alleen maar aan het spelen. Maar toen ze weg gingen waren ze een beetje verdrietig dat we niet mee konden. Elja had steeds gehuild in de auto, zei m’n moeder. Och wat sneu vond ik dat. Hopelijk mogen we snel naar huis..! Moet nu maar eens gaan slapen.. Tja ook al heb ik weinig geslapen afgelopen nacht, toch nog weer laat naar bed. Maar ik zou nu toch, gezien m’n leeftijd, eens meer slaaptijd moeten incalculeren..

Lekker, bijna voorjaar. We hebben nog even genoten van de korte koude periode en het ijs en het beetje sneeuw. Maar nu de winter op z’n retour is mag het ook snel voorjaar worden. Gister was ik met de meisjes en overbuurmeisje op de kinderboerderij. Jorieke kon geen genoeg krijgen van het schommelen, en wat een plezier had ze erbij. Brr, vond het toch nog wel koud uit de zon.

Ook fijn dat we weer weekend hebben. Hoeven we even niet zo vroeg op te staan. Sinds 2 weken begint Gijsbert ‘s morgens eerder, om 7 uur. Dan is hij ‘s middags (in principe, gebeurt niet altijd) ook eerder terug en dat is weer fijn voor ons allemaal. Eigenlijk bevalt het heel goed. Het is wel vroeg uit de veren maar het loopt ‘s morgens gesmeerder dan ooit en ‘s avonds winnen we een beetje tijd. Alleen op de maandag en de vrijdag begint hij rond half 9, omdat hij eerst Jorieke naar de creche en dan Daniek en Elja weg brengt naar school.

De weekenden zijn snel opgevuld met afspraken en studie. Gijsbert heeft een deel van de studie een stukje opgeschoven om zo de laatste (flinke) opdrachten van jaar 1 en 2 nog af te maken. En gaat nu het laatste studiejaar in. Wat zal hij (en ik ook) blij zijn als het er allemaal op zit…..

Daniek is alleen nog maar aan het woordjes en zinnetjes schrijven en lezen en ze vindt het wel fijn in groep 3. ‘s Morgens krijgen ze bijna prive les met maar 8 kinderen in de klas. De middagen schuiven ze aan bij groep 3b en dat is een volle bak. Daar heeft ze nooit zo’n zin in maar het is niet anders. Het is ‘s morgens al heel luxe met maar 8 kinderen!

Er wordt heel wat afgekleurd bij ons de laatste tijd. Het ene kunstwerk na het andere verrijst. Ik laat zo nu en dan weer flink wat creaties in het geheim verdwijnen richting de papiercontainer. Want o, als ze het zien dat hun kleurplaten bij het oud papier terecht komt… dan is de verontwaardiging groot..

En weer een haakprojectje af.. een cupcake dit keer. Nu even rustig aan want moet m’n vrije tijd weer in balans brengen, want anders hou ik weer geen tijd over voor andere dingen, lezen bijvoorbeeld..

Zo nu eerst de vrijdagavond goed beginnen met een bakkie koffie!

POEH dat is alweer even geleden dat ik in de pen klom..! Tijd voor een praatje dus!

Ook tijd voor wat nieuwe foto’s, alhoewel de laatste nog van december zijn van Danieks verjaardag (zie apart mapje).

Had gehoopt om wat sneeuwfoto’s te kunnen plaatsen maar helaas.. de kou en sneeuw wil maar niet komen! Jammer hoor. Ik vind dat toch wel echt bij de winter horen. Heerlijk voor de kids, in de sneeuw spelen, met koude gezichten binnen komen en gezellig iets warms drinken.. En vol verwondering naar die witte vlokken kijken die zo stil naar beneden vallen.. tja wie weet zit het er nog in….?

Zo we hebben alle decemberdrukte weer achter de rug alhoewel januari even tegenvalt met toch weer een volle agenda en Gijsbert die volop in de studie zit. Als je dan uitgerust kunt beginnen aan een dag is dat fijn maar dat is helaas bij ons niet echt regelmaat. Jorieke is geregeld wakker ‘s nachts. Heeft wel af en toe een nacht doorgeslapen maar het is daarbij gebleven. Ze heeft ook last van doorkomende tanden en kiezen, het gaat op dit moment erg hard en daar heeft het ook wel mee te maken. Jorieke vindt het nog niet nodig om woorden te gaan zeggen. Ze maakt goed duidelijk met klanken, haar uitstraling en wijzen wat ze precies wil. Als ze zin heeft in een tussendoortje gaat ze gewoon bij de kinderstoel staan en wijst naar het aanrecht. Als ze iets op heeft en ze wil meer, is ze niet uit de kinderstoel te krijgen en ondertussen gaat ze ongeduldig brabbelend en wijzend mij vertellen wat er moet gebeuren. Gister toen we terug kwamen van school, bleef ze bij de voordeur staan huilen (of zeg maar gewoon krijsen), ze wilde weer naar buiten. Ik deed m’n jas uit en negeerde haar maar even. Kwam ze me even later gewoon m’n jas brengen… tja dat is duidelijk genoeg… mevrouw is heel selectief met eten. Pakt alle stukjes vlees eruit en wijst naar mijn stuk vlees. En als er dan niet wordt gereageerd op haar verzoek dan wordt haar bord resoluut aan de kant geschoven..

Daniek is in de nieuwe-tanden-fase. Heeft er nu 2 uit en we worden goed op de hoogte gehouden over het aantal tanden wat haar medeklasgenoten al missen. Begin februari gaat ze over naar groep 3. Ze is er wel aan toe maar ze zal de huishoek wel missen, aldus Daniek. Daniek heeft intussen haar 1e trauma opgelopen bij de buitenschoolse opvang, ze gingen de film Kruimeltje kijken. Ze wilde ‘m liever niet kijken en hoewel ze sommige stukjes doorspoelden heeft ze er erg veel last van gehad. Ze begon vaak zomaar uit het niet te huilen; “mama ik kan de film in m’n hoofd niet stopzetten…”. ik had echt met haar te doen. Ze heeft er 3 avonden niet goed van kunnen slapen. Uiteraard hebben we dat teruggekoppeld met de opvang en er zijn een aantal dingen gewijzigd, oa altijd een alternatief aanbieden en vantevoren met de ouders communiceren over een film.

Zit Daniek nog wel eens te mopperen over een werkje, Elja wil alleen maar veel doen en was zelfs boos op de juf dat zij geen Citotoets mocht maken. Volgens de juf is Elja gedreven en fanatiek. Nou merk ik dat thuis ook wel maar dan vaak alleen maar negatief, haar zin doordrijven bijvoorbeeld. Maar het is ook nog steeds zo dat ze op school zoveel opzuigt, dat ze thuis op is en onstuimig en dramatisch reageert op alles. Elja spreekt nog steeds de r niet uit. Zelf wen je daaraan maar veel mensen vinden het erg komisch.

Ja ja ik ben nog steeds aan het haken. Creatie nr 2 is bijna af, de kameleon en die wordt voor de juffen van Daniek die straks afscheid neemt van haar groep de “kakelbonte kameleon”. Het aanzetten van alle onderdelen kostte me erg veel tijd en lukte niet erg, maar ma Tanis heeft gister heel handig een aantal dingen vastgezet, super, en hopelijk krijg ik het nu ook onder de knie. Ik mag graag even zitten op de bank ter ontspanning met een haakwerkje, en het liefst in kleermakerszit zoals ik vroeger al deed. Maar… m’n leeftijd gaat tellen..! als ik daarna op wil staan ben ik zo stijf als een plank, kan dus niet meer zo lang in die houding zitten..

Nu nog even naar de foto’s kijken en dan gauw naar beneden voor ‘n bakkie op de bank…!

Joehoe!! Ons huis is klaar!! De verbouwing is afgerond! In juli gestart met de uitbouw en daarna kunstof kozijnen, toen opnieuw de kamer inrichten, daarna nog de tuin opnieuw inrichten……. Nu nog wat spullen/speelgoed op z’n plek zetten en wat kasten inrichten, zelf nog het een en ander doen zoals nog wat verven, plintjes leggen.. maar het belangrijkste is er. Het is fijn om het een beetje te kunnen afronden nu en op orde te komen. En om te genieten van de extra ruimte en mooie kamer :) wat een luxe!

Ook Elja komt weer in rustiger vaarwater. Na een paar woelige weken van wennen op school is ze er nu wel door. We hebben net gesprekken gehad op school en de juf vertelde dat ze niet kon merken dat ze een nieuwe kleuter in de klas had. Elja doet zo goed mee en is zo actief, het gaat prima. Daar zijn we natuurlijk wel trots op… maar omdat ze zich zo volzoog met alles, was ze vaak thuis niet te genieten.. maar die fase lijkt nu weer voorbij.

En wat een rust ‘s avonds… nu ze sinds na de herfstvakantie op verschillende tijden naar bed gaan. Eerst Elja rond 7 uur en Daniek een half uur later. Er is ook ‘s avonds eindelijk rust in de tent. Ze waren vaak nog lang wakker beiden en dan moesten we weer waarschuwen etc etc maar dat is nu voorbij. Dat was een goeie keus J De eerste avond snikte Elja nog “ik ben zoohoo alleen!” maar ging eigenlijk toch vrij soepel. Ze mag in het weekend net zo laat als Daniek. En Daniek.. nou die zag je echt groeien. Zó.. ik ben de grootste en ik zit lekker nog even beneden.. Ze wordt ook groot en is ook echt toe aan groep 3, aldus haar juf, en daar mag ze begin februari naar toe. Ze kan soms wel even wat mopperen over een of andere opdracht, hoorden we van de juf, en zit soms liever wat te kletsen dan te gaan beginnen aan iets maar verder gaat het prima. Afgelopen week bij de tandarts geweest en die zei dat Daniek een losse tand had. Vol trots kwam ze daarna naar me toe en heel de wereld moet het nu weten: Daniek heeft een wiebeltand!! Wat heeft ze daar naar toe geleefd..

En natuurlijk in de ban van Sinterklaas.. Al driekwart jaar heeft Daniek het over een stofzuiger die ze graag wil. Hi hi ik zou wel leukere kado’s weten Gezien bij een vriendinnetje. En wat heeft ze mazzel.. laat de Sint bij het bedrijf van Gijsbert werkt nou een stofzuiger voor haar in petto hebben.. (en voor de andere 2 ook een kadootje). Ze zijn vanmiddag naar Sinterklaas op Gijsbert’s werk (ik ben bij Jorieke die op bed ligt). Afgelopen zaterdag ook al naar Sinterklaas. Gelukkig hadden we er goed weer bij en konden we Sinterklaas in volle zon begroeten bij ons in de haven. Daniek stond heel stil en geduldig de hele tijd met haar handen als een kommetje bij elkaar op Pieten te wachten voor de pepernoten. Maar Elja vond het maar niks als ze dichtbij kwamen en wilde dolgraag pepernoten maar die moest ik dan in ontvangst nemen…

Jorieke zit in de tandenfase. Heeft er ook meer last van naar mijn gevoel dan de andere 2. Vier stuks heeft ze er nu dus ze heeft nog even te gaan. Dieren zijn het helemaal voor haar. Een dier op tv, een poes onderweg, hond, eend, paard, ze wordt dolenthousiast, begint te wijzen en maakt enthousiaste geluiden. Ze is graag buiten als ik met haar een rondje buiten loop en we lopen onze straat weer in, draait ze zich gauw om en loopt de andere kant op. Ze is tegenwoordig niet te houden op de aankleedkussen of niet in de wagen te krijgen als ze niet wil. Na een jaar heeft zo’n klein mensje best een eigen willetje..

Deze week hebben we schoenendozen gevuld voor actie Schoenendoos, voor kinderen in Afrika. Daniek had er stevig over nagedacht wat ze van haar eigen speelgoed kon afstaan en dat werd een puzzeltje. Maar ‘s avonds kwam ze met tranen in haar ogen uit bed, dat puzzeltje kon ze toch echt niet afstaan..

Gijsbert heeft net weer een examen achter de rug en heeft hard gestudeerd. Dat kost aardig wat energie met zo’n drukke baan ernaast, je gezin nog..  en je ontspanning.. etc etc.. het is constant afwegen wat eerst voorrang krijgt. Gelukkig hou ik het wat in evenwicht met minder verplichtingen en minder uren werk Nou tot de volgende krabbel!

Hallo weer! De laatste keer dat ik schreef was in de zomervakantie en nu begint de herfstvakantie alweer! Elja is net een week op school geweest. Ze vond het erg leuk en was erg enthousiast. Ze vertelt veel verhalen. Je kon wel merken dat er wat veranderingen waren want ze was behoorlijk hyper deze week. Snel aan het huilen veel drama’s ik weet niet meer waarover allemaal, en nogal uitgelaten en erg vrolijk, dus van het ene uiterste in het andere. Maar het is ook nogal wat, elke dag naar school, daar moet je toch even aan wennen! Ze heeft nu gelijk een week vakantie erachter aan en dat komt eigenlijk goed uit. Kan ze even bijkomen

Ik ga even naar Drenthe met de meisjes. Zie ernaar uit om eindelijk mijn oma weer eens op te zoeken. En ik zal oma mijn eerste haakwerkje laten zien, een kikker.. wat zal ze trots zijn op me, hi hi, ik heb toch nog iets creatiefs van haar geërfd Ja ik heb na jaren de draad weer opgepakt. Ik wou graag iets creatiefs doen en kon niet zo goed kiezen tussen kralen rijgen en knopen of haken… maar het is toch haken geworden. Heb in een dolenthousiaste bui meteen een boekje gekocht met knuffels die je kunt maken. Gijsbert lacht zich slap, ik met m’n haakwerkje op de bank.. Pff haken, wat een hobby.. Lekker ouderwetsch..!

Had nogal een forse bronchitus te pakken de laatste weken. Daar was ik even zoet mee en heb bijna een maand niet gewerkt zelfs. Eind augustus begon het met hoesten en helaas was ik zo koppig dat ik niet naar de dokter ging.. (wie hoest er niet tegenwoordig?) Maar het zat tegen een longontsteking aan. Nou dat duurt even voordat je daar af bent. Nu, bijna 2 maand verder, merk ik alleen nog dat ik last van de ribben/borstkas heb (door het hoesten gekomen). Wordt af en toe wat minder en soms speelt het weer wat meer op. Zal nog even duren voordat het  helemaal weg is. Had zo’n beetje om en om m’n moeder en schoonmoeder hier om me te assisteren (ook al wimpelde ik het zelf bij beide af en toe af…). Dat was heel lief, wat zijn ze toch zorgzaam.

Jorieke lijkt erg op haar tante Marga, ze is dol op knuffels heel leuk om te zien, ze wordt er helemaal enthousiast van en drukt ze tegen zich aan. Wat begrijpt zo’n eenjarige toch veel. Als ik zeg, wil je een boterham Jorieke? Dan loopt ze naar de kinderstoel. Als ik het over een flesje heb (die krijgt ze ‘s avonds) dan loopt ze al naar de koelkast. Als ik zeg “waar is…” dan zegt ze “huh..?” en kijkt in het rond. Ze helpt ook met aankleden, arm uitsteken, voet omhoog voor de sokken, het is grappig om te zie allemaal.

Met Daniek gaat het goed. Was vorige week 1 dag ziek, ‘s avonds had ze 40.7 koorts en de volgende middag lag ze alweer in het zwembad, kiplekker! Daniek en Elja gaan samen naar zwemles, 2x per week een half uur. Dat bevalt erg goed. Het gaat prima voor zover ik weet.

Wat was het heerlijk vanmiddag in het bos. Meisjes hebben er op los gerend. Net voordat we weer terug waren begonnen ze wat moe te worden. We treffen het nog even met dat mooie weer.

Nou ik schuif nog even bij Gijsbert aan beneden die net van de praise komt, hij heeft piano gespeeld. Nog even wat drinken nu. Tot het volgende verhaaltje maar weer!

O ja nog even vergeten, over de verbouwing. We verwachten deze week nog de stucadoor die de muren vlak maakt. Nadat alles goed droog is kunnen we gaan verven en daarna kan eindelijk het laminaat gelegd worden en dan kunnen de nieuwe meubels komen.. dan is het einde in zicht! Het is goed dat de meisjes en ik er een paar dagen niet zijn deze week want de hele kamer moet weer leeg…